De Europese Fine Art-markt worstelt met klimaat- en geopolitieke risico's

Eerst gepubliceerd door Insurance Day en gereproduceerd met vriendelijke toestemming van de redactie

Underwriters besteden nu meer aandacht aan routeplanning, de kwaliteit van lokale partners en noodregelingen bij het beoordelen van de beweging en concentratie van hoogwaardige activa.

Verzekeraars worden geconfronteerd met toenemende uitdagingen op het gebied van transport, authenticatie en bewaring, nu Fine Art steeds meer een wereldwijd beleggingsactief wordt, aldus Paolo Frassetto van Liberty Specialty Markets.

Nu geopolitieke instabiliteit, klimaatrisico's en veranderende eigendomspatronen de Europese markt voor Fine Art en waardevolle goederen hervormen, moeten verzekeraars opnieuw beoordelen hoe zij hoogwaardige activa in heel Europa evalueren en beschermen. Paolo Frassetto, European Underwriting Manager voor Fine Art en waardevolle goederen bij Liberty Specialty Markets, stelt dat de sector de komende 12 tot 24 maanden waarschijnlijk «uiterst dynamisch» zal blijven, omdat geopolitieke onzekerheid de acceptatiebeslissingen blijft beïnvloeden.

«De afgelopen jaren hebben we meer complexiteit rond sancties gezien», zegt Frassetto, en legt uit dat underwriters nu meer aandacht besteden aan routeplanning, de kwaliteit van lokale partners en noodregelingen bij het beoordelen van de beweging en concentratie van hoogwaardige activa.

Hij wijst ook op de toenemende uitdagingen rond waardering en authenticatie, nu Fine Art steeds meer wordt beschouwd als een beleggingsactief. Dit ging gepaard met een verschuiving in de klantenbasis, met een grotere deelname van family offices en alternatieve beleggers die Fine Art en waardevolle goederen in toenemende mate beschouwen als onderdeel van bredere portefeuillestrategieën.

Dit heeft ertoe geleid dat activa vaker worden verhandeld en verplaatst, vaak via complexere eigendomsstructuren, terwijl sommige nieuwkomers mogelijk niet over dezelfde operationele controles beschikken als traditionele instellingen. «Daardoor moet de acceptatie op maat worden gemaakt», zegt Frassetto. «We kijken niet alleen naar het actief zelf, maar ook naar de professionaliteit van de klant.»

Wat authenticatie betreft, legt Frassetto uit dat moderne Fine Art vaak gemakkelijker te authenticeren is vanwege een identificeerbare herkomst en de rol van kunstenaarsstichtingen. «Bij oude kunst heeft een werk dat wordt toegeschreven, tot een school behoort of een onzekere herkomst heeft, echter noodzakelijkerwijs een andere waarde dan een zeker en authentiek werk», merkt hij op.

Transport en behandeling blijven enkele van de grootste kwetsbaarheden van de markt vertegenwoordigen. Frassetto zegt dat de risico's beginnen op het moment dat een stuk zijn gebruikelijke locatie verlaat en zich voortzetten gedurende het gehele verpakkings- en transportproces, met name wanneer werken worden verplaatst vanuit musea, privéwoningen of gebedshuizen. Gewicht en afmetingen kunnen de behandeling verder bemoeilijken en de kans op schade vergroten.

Klimaatgerelateerde risico's worden ook steeds prominenter binnen Fine Art- en waardevolle goederenportefeuilles. Hoewel kunstwerken doorgaans worden opgeslagen in gecontroleerde omgevingen die de blootstelling aan natuurrampen beperken, waarschuwt Frassetto dat verliezen zeldzaam maar ernstig kunnen zijn wanneer ze zich voordoen. Hij verwijst naar de overstroming van Florence in 1966, toen de Arno buiten zijn oevers trad en uitgebreide schade aanrichtte aan schilderijen en fresco's in de hele stad.

Frassetto is van mening dat de markt het belang van bewaring en conservering nog steeds onderschat. Hij benadrukt dat verzamelaars zich vaak te veel richten op premiekosten in plaats van ervoor te zorgen dat passende beschermingsmaatregelen aanwezig zijn om schade te voorkomen en kunstwerken op de lange termijn te beschermen. «Fine Art is kwetsbaar en moet worden beschermd, te beginnen met het principe van conservering, een overweging die zelden wordt meegenomen», zegt Frassetto.

«Bewaring en bescherming zijn concepten die een verzekeringscontract zou moeten belichamen, maar ze kunnen alleen worden geïmplementeerd via een grondig analytisch proces.»

Het Fine Art- en waardevolle goederenbedrijf van LSM biedt een capaciteit van maximaal 250 miljoen dollar voor zowel Fine Art- als algemene waardevolle goederenrisico's wereldwijd, naast 30 miljoen dollar voor jewellers' block- en geldtransportblootstellingen. Het portefeuille van de herverzekeraar/verzekeraar omvat het Verenigd Koninkrijk, Europa, de VS en Canada, Australazië, Azië, het Midden-Oosten en Latijns-Amerika.

Begin deze maand heeft het bedrijf zijn Europese leiderschapsteam geherstructureerd om de groei in Fine Art en waardevolle goederen te stimuleren in het kader van de strategie 2030 Invest in Europe.

Volgens Frassetto stelt de regionale structuur van Liberty de herverzekeraar/verzekeraar in staat om «het beste van twee werelden te benutten: lokale marktkennis en pan-Europese consistentie». Hij stelt dat Fine Art- en waardevolle goederenrisico's vaak worden bepaald door lokale wetgeving, beveiligingsinfrastructuur, klantgedrag en schadeverleden, waardoor lokale marktkennis steeds belangrijker wordt.

«Tegelijkertijd is consistentie essentieel in gespecialiseerde branches. Klanten willen duidelijkheid, makelaars willen afstemming, en wij hebben een coherent acceptatiekader nodig over grenzen heen. Het regionale model stelt ons in staat een gemeenschappelijke risicobereidheid en discipline te handhaven, terwijl lokale teams de flexibiliteit krijgen om zich aan te passen aan marktspecifieke realiteiten», besluit hij.